يارب ان نو گل خندان كه سپردي بمنش 

                                     به تو مي سپارم از چشم حسود چمنش

پسرم

گوشه دل بي قرارم

محمد صادق عزيز

 به مدد حق

دیشب اولين قدم را بر گود زور خانه نهادي

و به دست تواناي پهلوان  جعفر سروي

و ضرب مرشد رحمان نيستاني

ورزش باستاني را شروع كردي .

پس

                                     پورياي ولي گفت كه صيدم به كمند است 

                                   از همت داود نبي بخت بلند است

                                    افتادگي اموز اگر طالب فيضي 

                                    هركز نخورد اب زميني كه بلند است

 اما

                                     گرمرد رهي نظر به ره بايد داشت

                                     خود را نگه از هزار چه بايد داشت

                                     دست و دل و ديده را نگه بايد داشت

 و با خدايت نجوا كن

                                    خرقه فقرم چو دادي بدوش 

                                    از شرف خرقه عيوبم بپوش

                                                     هو آمین

  عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
همان يك لحظه اول
كه اول ظلم را ميديدم از مخلوق بي وجدان
جهانرا با همه زيبائي و زشتي
بروي يكدگرميرانه ميكردم

   عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
كه در همسايه صدها گرسنه ’چند بزمي گرم عيش و نوش ميديدم
نخستين نعره مستانه را خاموش آندم
بر لب پيمانه ميكردم

 عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
كه ميديدم يكي عريان و لرزان ’ديگري پوشيده از صد جامه رنگين
زمين و آسمانرا
 واژگون ’مستانه ميكردم .

 عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
نه طاعت ميپذيرفتم
نه گوش از بهر استغفار اين بيدادگرها تيز كرده
پاره پاره در كف زاهد نمايان
سبحه ’صد دانه ميكردم 
 

 عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
براي خاطر تنها يكي مجنون صحرا گرد بي سامان
هزاران ليلي ناز آفرين را كو به كو
آواره و ’ديوانه ميكردم

 عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
بگرد شمع سوزان دل عشاق سر گردان
سراپاي وجود بي وفا معشوق را
پروانه ميكردم

 عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
بعرش كبريائي ’با همه صبر خدائي
تا كه ميديدم عزيز نا بجائي ’ناز بر يك ناروا گرديده خواري ميفروشد
گردش اين چرخ را
وارونه بي صبرانه ميكردم

 عجب صبري خدا دارد
اگر من جاي او بودم
كه ميديدم مشوش عارف و عامي ’زبرق فتنه اين علم عالم سوز مردم كش
بجز انديشه عشق و وفا معدوم هر فكري
در اين دنياي پر افسانه ميكردم

عجب صبري خدا دارد
چرا من جاي او باشم
همين بهتر كه او خود جاي خود بنشسته و ئتاب تمام زشتكاريهاي اين مخلوق را دارد
و گر نه من بجاي او چوبودم
يكنفس كي عادلانه سازشي
با جاهل و فرزانه ميكردم
عجب صبري خدا دارد
عجب صبري خدا دارد

                                                                                               (معيني كرمانشاهي )

چه زيباست ان زماني كه انسان مي‌خواهد ، نمي‌تواند

نمي خواهد،مقـدر مي‌شود

شب پيشين عـروجي بود

عروج به سرزميني دور

سالها فاصله

پانصدوشصت سال

در زماني اندك

در گذر يك شب

تمدني ديگر

نـا كـجــاآبــاد

بسيار زيبا ، مــفــــرح

و بياد ماندني

........

......

....

                                                                                        داداشی ۸۲

در جهان وجود جز علي شاه نيست
در سمـا سجود جز علي ماه نيست

                                                                                          بنده 

             

کسی که از خداوند توفیق بخواهد

و کاری انجام ندهد

خودش را مسخره کرده است

امام رضا (ع)

 و الكرمني به النور الفهم

الهم افتح علينا اابواب الرحمتك

والنشر علينا خزائن علومك

برحمتك يا ارحم الراحمين

اين ندا امد زعرش كبريا
خورد بر گوشش كه اي شيخ ريا

ميل ان داري كه بنمايم به خلق
تا چه داري در ميان كهنه دلق

تا خلايق جمله ازارت كنند
سنگ باران بر سر دارت كنند

گفت يارب ميل ان داري تو هم
شمه اي از رحمتت سازم رقم

تا خلايق از پرستش كم كنند
از نماز و روزه و حج رم كنند

اين ندا امد زعرش ذالمنن
ني زما و ني زتو رو دم مزن

             مرا به ابتذال ارامش و خوشبختي مكشان

                           اضطرابهاي بزرگ

                                     غم‌هاي ارجمند

                                        و حيرت‌هاي عظيم را

                                              به روحم عطا كن

                                                    لذت‌ها را به بندگان حقيرت بخش

                                                            و دردهاي عزيز را بر جانم ريز

                                                                                                  هو امین

                                                                                                دکتر شریعتی

من و هم صحبتي اهل ريا !
                    
                                    دورم باد

امروز  امير  د ر  ميخانه  تويي  تو
فريادرس  ناله  مستانه  تويي  تو

مرغ  دل ما  را  كه  به كس رام نكردد
أرام تويي  دام  تويي  دانه  تويي  تو 

مردان خـدا را دوخصلت باشد

                              سخن دلپذير

                                         دل سخن پذير

نميدانم  آیا  قادر خواهم بود آتش اشتياقم  را فرو نشانم .
اشتياقي که قرار از کفم  ربوده و طاقتم را تاب نموده .
 اشتياقي که نميدانم مشتاق چيست  و در پی  کيست .
  اما مي دانم چيزي هست که بايد در همين نزديکي ها باشد.
چيزي که ...
نميدانم.
 لحظه ای به من امان  نمي دهد.
 دائم درپی ات  فرياد مي زند.
تو که  هستي؟ همان گوهر وجودي که عشق را وجودی زوجود اوست؟
 نمیدانم ..

اما وقتي به پاسخم خواهم رسید که عشق را شناخته باشم...

و اما اي عشق! تو از کدامين ديار آمده اي؟
.....
هميشه  باورم بر این بوده که معناي اين بيت را دريافته ام :

الا يا ايها الساقي ادر کاسا ونا ولها
که عشق آسان نمود اول ولي افتاد مشکل ها

ولي حالا دريافته ام که سخت اشتباهم.
 برداشتي که تا حالا از اين بيت در ذهن من نقش بسته خیلی  متفاوت از آن است که بوده.
راه سختي است...

در ره منزل ليلي که خطرهاست در آن
شرط اول قدم آنست که مجنون باشي

احساس مي کنم به همسفري همفکر نياز دارم.
.

خداوندا

           مرا آن ده

                                  که آن به

  
التماس دعا

من مست ز مي’باشم و وي مست’ز ني
من گه لب وي بوسم و وي گه لب ني

                                                             دكتر شريعتي

چه لذت بخش است گذر نسيم ياد تو بر دلها و چه زيباست پرواز پرنده خاطر تو بر قلبها و چه شيرين است
 پيمودن انديشه در جاده غيب ها به سوي تو...
خداي من! محبوب من! چه خوش است طعم عشق تو
چه شوق آفرين است نگاه عاشقانه تو
چه تكان دهنده است توجه مهرآميز تو
چه لذت بخش است گرماي دست نوازش تو..
محبوبم!
نه تنها از خويشم مران كه در كنارم گير و دامنت را پناه جاودانه من ساز

                                                                                 هو آمین

انگاه كه تقدير واقع نگرديده
 وازتدبيرنيز كاري ساخته نيست،
خـــــواستـــــــن
اگر با تمام وجود
 بابسيج همه اندام ها
و نبروهاي روح و با قدرتي كه در صميميت هست ،
تجلي كند،
اگر همه هستي مان را يك خواستن كنيم
،يك خواهش مطلق شويم
 واگر با هجوم ها
 و حمله هاي صادقانه
و سرشار از يقين و اميد و ايمان
بخـــــــواهــــــــــــيم
 پاسخ خويش را خواهيم گرفت  

                                                                   دکتر شریعتی

همه نغمه هاي دل انگيز را كه انسان مي تواند زمزمه كند در كلامي گرد آورده ام.
همه بوهاي خوش را كه گلهاي رنگارنگ در هر بوستاني مي توانند بپراكنند در رايحه اي جمع كرده ام.
همه محبت هايي را كه يك دل مي تواند در خود نگه دارد در يك حس عاشقانه نگه داشته ام.
همه دست هايي را كه به احترام ممكن است بر سينه هايي قرار گيرد در يك دست بر سينه ارادت و تعظيم خود گذاشته ام.
همه زيبايي ها و دلفريبي هاي نقشي كه شايد بر صفحه اي رسم كنند در نقش دلباختگي خود بر صفحه دل كشيده ام.
و همه خوبي ها و زيبايي ها و نيكي ها را در يك كلمه ذخيره كرده ام و نام آن را " سلام " نهاده ام.
اين " سلام " را پيشكش جمال و جلال تو كرده ام.
اين " سلام " را به پاي حضور نوراني تو انداخته ام.
اين " سلام " را به آستان مقدس تو رسانده ام.
و اين " سلام " را پيك دلدادگي و شيفتگي خود ساخته ام.
تا حرفهاي نگفته ام را به گوش مهربان تو باز گويد.
و ناله هاي بر نيامده ام را در پيش چشم لطف تو فرو خواند و مرا به تو رساند.

یاعلی مدد

 مرحوم پدر

      بزرگ بود و

             از اهالی سرزمین پاک انسانیت

                  و با تمام افقهای روشن نسبت داشت

                           او همچون نیلوفر زیبا زیست

                                  و همچون شبنم آرام رفت

                                       یادش گرامی و نامش جاوید

الهم ارزقنی حج بیتک الحرام فی عامی هذا و فی کل عام ما ابقیتنی فی یسرمنک و عافیه و سعه رزق و لا تخلنی من تلک المواقف الکریمه والمشاهد الشریفه و زیاره قبر نبیک صلواتک علیه وآله و فی جمیع حوائج الدنیا والاخره فکن لی الهم انی اسئلک فیما تقضی و تقدر من الامر المحتوم فی لیله القدر من القضاء الذی لایرد و لا یبدل ان تکتبنی من حجاج بیتک الحرام  المبرور حجهم  المشکور سعیهم  المغفور ذنوبهم  المکفر عنهم سیئاتهم  واجعل فیما تقضی و تقدر ان تطیل عمری و توسع علی رزقی و تودی عنی امانتی و دینی

                                                                                     آمین رب العالمین                                                                                                   

خدایا روزیم کن حج خانه خود را در این سال و در هر سال تا زنده ام به آسانی و تندرستی و گشایش روزی و دورم نکن از این موقف های گرامی و  زیارتگاههای شریفه و زیلرت قبر پیامبرت که رحمت ها بر او و بر آل او باد و در همه حوا ئج دنیا و آخرت کمک من باش  . خدایا من از تو می خواهم در آنچه قضا و مقدر کنی از امر حتمی در شب قدر  از قضا یئکه برگشت و تغییری ندارد که بنویسی مرا از حاجیان خانه کعبه که صحیح باشد حج شان و قدردانی شده سعیشان و آمرزیده است گناهانشان و جبران شده کردارشان و قرار بده در قضا و قدر خود که دراز کنی عمر مرا و گشایش دهی روزیم را و ادا کنی از من امانت و وام مرا

                                                                                                                                                       آمین رب العلمین