هوالمهیمن

                                           گرچه دست بر عصا هستم 

                                      ولی هرگز دست بر عصا راه نرفته ام

                                      همیشه محکم و استوار ایستاده ام

                                               و نظاره گر افقی هستم

                                   که سپیده سحرش برایم قداست دارد

              درد انسان

                        درد انسان متعالي 
                                          

                                            تنهــائـــي و عـشــــــــق است

     عشـــق زائيده تنهائي است
                        و تنهائي نيز زائيده عشق است

                       اعوذ بالله  من نفسی           

 بسم الله الرحمن الرحیم

 سبح لله ما في السموات و الارض و هو العزيزالحكيم

 له ملك السموات و الارض يحي و يميت و هو علي كل شي قدير

 هوالاول و الاخر و الظهروالباطن و هوعلی بكل شي عليم 

هوالذي  خلق السموات و الارض في سته ايام ثم استوي علي العرش يعلم ما يلج فی الارض و ما يخرج منها و ما ينزل من السما و ما يعرج فيها و هو معكم اين ما كنتم والله بما تعملون بصير

له ملك السموات و الارض و الي الله ترجع الامور

يولج اليل في النهار و يولج النهار في اليل و هوعليم بذات الصدور

                                                                                ( سوره حديد أيه  1 الي 6 )

    بنام خداوند بخشنده مهربان

هرچه در زمين و آسمانهاست همه به تسبح  و ستايش خدايي كه مقدر و حكيم است مشغولند

آن خدايي كه آسمانها و زمين همه ملك اوست او خلق را زنده میگرداند و باز مي ميراند و اوست كه بر همه چير تواناست

او ا ول و آخر هستي و پيدا و پنهان وجود همه اوست  و او به همه امور عالم داناست

اوست خدايي كه آسمانها و زمين را در شش روز بيافريد انگاه  به  تدبير عرش پرداخت و او هرچه در زمين فرو  رود و هرچه بر آيد و آن چه ازآسمان نازل شود و آنچه  بالا رود همه را مي داند و هر كجا باشيد او با شماست و به هر چه كنيد به خوبي آگاه است

آسمانها  و زمين  همه ملك اوست و رجوع  تمام  امور عالم به  سوي  اوست

شب را در روز پنهان كند و روز را در شب پبنهان سازد و به  اسرار دلهاي  خلق هم او آكاه است

هرروز 22مرتبه  در يك  اربعين  قبل از نماز شب

         دل ميرود زدستم  صاحبدلان خدارآ

   بس احتياط كرديم تا نشنوند ايشان
   گوئي قضا دهل زد بانگ دهل شنيدند

که خدا داند و من دانم و داند دل من

چه زيباست ان زماني كه انسان مي‌خواهد ، نمي‌تواند
نمي خواهد،مقـدر مي‌شود
شب پيشين عـروجي بود
عروج به سرزميني دور
سالها فاصله
پانصدوشصت سال
در زماني اندك
در گذر يك شب
تمدني ديگر
نـا كـجــاآبــاد
بسيار زيبا ، مــفــــرح
و بياد ماندني
........
......
....
( سوتـه دل )