هوالمهیمن 

         بده آن باده نوشین  که من از نوش تو مستم

         بده ای حاتم عالم  قدح زفت به دستم

        زمن ای ساقی  مستان  نفسی روی مگردان

         که من از عربده ناگه قدحی  چند شکستم

        دل من رفت به بالا تن من رفت به پستی 

        من بیچاره کجایم   نه به بالا نه به پستم

        چو من از باده پرستی شده ام  غرقه مستی

        دگرم خیره چه جوئی  که من از جوی تو جستم

        چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه مندم

        گه از آن سوی کشندم  گه از این سوی کشندم

        نفسی آتش سوزان  نفسی سیل گریزان

        زچه اصلم زچه فصلم  به چه بازار خرندم

        نفسی همره ماهم  نفسی مست الهم

        نفسی یوسف چاهم نفسی جمله گزندم

        نفسی رهزن  و غولم نفسی تند و ملولم

        نفسی زین دو برونم  که بران بام بلندم

                     عالم مخلوقاتم !!!!!!!!!!!!